Topvoetballer van FC Bayern München en het Franse Nationale team Michael Olise deed iets opvallends. Vlak voor het WK verwijderde hij vrijwel al zijn Instagram-posts en begon zijn feed opnieuw. Niet met gelikte campagnes of perfect belichte foto’s, maar met rauwe, korrelige beelden van fotograaf Lukas Korschan.
En juist dát maakte indruk. Het is momenteel een hype op de socials!
De foto’s voelen alsof je terugkijkt naar een voetbalwedstrijd uit de jaren ’90. Scanlijnen, ruis, beweging, imperfectie. Beelden die technisch gezien allesbehalve perfect zijn, maar daardoor juist karakter en emotie uitstralen. Binnen no-time ontstond er een enorme hype op Instagram. Steeds meer spelers, fans en fotografen namen de stijl over.
Het bijzondere is het verhaal achter die foto’s.
Lukas Korschan kreeg geen persaccreditatie voor het WK. Waar de meeste fotografen daar zouden stoppen, besloot hij iets anders te doen. Hij fotografeerde simpelweg de televisie-uitzendingen. Niet uit nood, maar vanuit creativiteit. Hij maakte van een beperking haar onderscheidende stijl.
En dat is precies waarom deze beelden zo krachtig zijn.
Michael Olise gebruikte die stijl niet alleen omdat de foto’s mooi zijn, maar omdat ze hem onderscheiden van duizenden andere voetbalaccounts. Zijn Instagram kreeg direct een herkenbare identiteit en er heel veel volgers bij. Mensen bleven hangen, deelden de foto’s en praatten erover. Niet door méér content te plaatsen, maar door bewust te kiezen voor een eigen visuele taal. Personal branding.
Daar zit voor mij als ondernemer een belangrijke les in.
In een tijd waarin iedereen toegang heeft tot dezelfde camera’s, dezelfde AI-tools en dezelfde sociale media, zit onderscheidend vermogen steeds minder in de techniek en steeds meer in het idee.
Originaliteit is misschien wel de sterkste vorm van marketing die er bestaat.
Soms ontstaat een trend niet doordat iets perfect is, maar juist doordat iemand durft af te wijken van de standaard.
Dat vind ik misschien nog wel inspirerender dan de foto’s zelf.
